Yener Yıldız

Malum vizeler yaklaşıyor. Senenin bu dönemlerinde öğrencilerin  kabusu olan vizeler başlar. 1. sınıflar, işin ciddiyetini yeterince farkedemese de 2. sınıflar olarak biz, önümüzdeki tehlikenin gayet farkındayız. Peki bu tehlikeye karşı neler yapıyoruz? Öncelikle belirtmek isterim ki vize öncesi dönem en az vize dönemi kadar önemlidir, bu nedenle vize öncesi durumu ayrıca anlatmak istiyorum.

Sınıfta yavaş yavaş “Baba napıyon ya, çalışıyon mu? Ben hiç çalışamıyom.”  muhabbeti başlar. Bu sizin için bir işarettir, bir an önce çalışmaya başlasanız iyi olur! Zira çan diye birşey vardır ve sınıfta deyim yerindeyse “köpek gibi” çalışan birkaç arkadaş mutlaka bulunur.

Daha sonra herkes birbirinden fotokopi çekme derdine düşer. Küslükler giderilir, merhaba demediğin adamlarla 3-4 günlüğüne kanka oluverirsiniz. Bilgi paylaşımı had safhaya ulaşır.  Eee ne de olsa herşey ilim için!

Bazı arkadaşlar (yukarıda anlatıldığı üzere) ders çalışmaya biraz(!) erken başlar, bazıları ise son hafta gelene kadar kasmazlar. Son hafta gelince ise ezici bir çoğunluk elinden geldiği kadar çalışır. Ama “Ben çalışmıyorum olum” muhabbeti sınavlar başlayana kadar sürer gider.. Çok istisna olan bazı arkadaşlar ise sınava lisedeki gibi bir gün önceden çalışmaya başlarlar ve tabiki de kalırlar. Ama suç hocada olduğu için vicdani bir rahatsızlık hissetmezler.

Böyle geçen bir haftadan sonra artık çanlar çalmaya başlar. Bu noktada öğrenci için ilk sınav çok önemlidir.  Büyük bir motivasyon kaynağı olabileceği gibi büyük bir hayal kırıklığı da olabilir. Önemli olan yola devam edebilmektir, arabanın bazı yerleri hasar görebilir ama bizim işimiz arabayı yolda bırakmamaktır. Bu unutulmadan ve çok değil, ama kesinlikle yeterince çalışılarak bu dönem atlatılabilir.

Yener Yıldız

Bilgisayar mühendisliği okuyorum, zaman buldukça yazıyorum. Ayrıntılar için hakkımda sayfasına bakabilirsiniz.

Yazara ait tüm yazılar →