–>Kesinlikle erken kalkın, ailecek şöyle güzel bir kahvaltı yapın. İş hayatı dolayısıyla genelde böyle toplu kahvaltı yapılamıyor çünkü.

–>Kimsenin aramasını beklemeyerek arkadaşlarınızı, akrabalarınızı ve büyüklerinizi ilk siz arayın.

–>Normalde fazla konuşmadığınız ya da samimi olmadığınız kişileri bile arayın, ileride hiç ummadığınız şekilde onlarla daha samimi olabilirsiniz. Bayramlar bu tür yakınlaşmalar için idealdir.

–>Hava güzelse kesinlikle dışarı çıkın, güzel bir piknik yerine gidebilirsiniz. En azından bayramda, internet ortamından uzaklaşın.

–>Bayramın amacı  küslükleri gidermek, aile büyüklerini ziyaret ederek aidiyet duygusunu geliştirmek ve genel olarak toplumsal yakınlaşma sağlamaktır. Kesinlikle küs olduğunuz kişilerle barışın, bayramın en büyük faydası budur çünkü.

Güzel bir bayram geçirmeniz dileğiyle.

1) Hangi işleri yarım bırakırsın ya da bıraktığın neler var?

Aslında başladığım işi yarım bırakmayı sevmem ama bazen fazla mükemmeliyetçi olduğum için, böyle olacaksa hiç olmasın diyerek yarım bıraktığım işler olmuştur. Genelde bir hırsla başlayıp yarım kalan projelerim var.

2) Yakın zamanda kaybettiğin biri var mı?

Yakın sayılabilecek bir zamanda, anneannemi kaybettim.

3) En ağır bulduğun, sana dokunan bir yemek var mı?

Patlicanı severim ama çabuk dokunur, hele de aşırı yağlı yapılmışsa.

4) Cinsellik ve Aşk anlamında unutamadığın biri var mı?

Hayır yok, “unutamamak”  kavramına çok inanmıyorum açıkçası.

5) Çocukken sevdiğin çizgi filmler?

Pokemon’u epey izlemiştim, çizgi film sayılmaz ama Hugo’yu da çok izlediğimi hatırlıyorum.

6) Blogger’a ne zaman kayıt oldun, kim vesile oldu?

İlk kez  Ağustos 2009′ da kayıt oldum. Oğulcan Orhan vesile oldu diyebilirim, WordPress kullanmamı o tavsiye etti.

7) Çok paran olursa ne yaparsın?

Değişik ülkeleri gezmek ve farklı kültürleri görmek, kendime ait bir iş kurarak kendi kendimin patronu olmak isterdim.

Hayattan Sorular mimini İbrahim Uzun‘a ve Mustafa Turhan‘a yolluyorum.

Kolay değil, 20 yıllık hayatınızın 8 senesini beraber geçirdiğiniz birinin öldüğüne inanmak.Hani derler ya “her ölüm erken ölümdür” diye, bu gerçekten çok erkendi, üstelik de Alican‘a ölmek hiç yakışmıyordu. Aslında ölmek kimseye yakışmaz ama Alican‘a daha bir yakışmadı.

Denize aşık olan Alican‘ı, bir deniz kazasında kaybettik.  Alican Kara‘nın ailesine ve sevenlerine başsağlığı diliyorum.

HEPİMİZİN BAŞI SAĞOLSUN.

Aslında olay çok basit. “Galatasaraylıların arasına Beşiktaşlı biri girip tezahürat yapmış. Tribündekilerden biri de tartaklamak için adamın üzerine yürüyünce adam da kendini kurtarmak için aşağı atlamış ama kötü şekilde düşünce ağır yaralanmış.” Masal gibi geliyor değil mi?

Keşke diyorum adam düştükten sonra yerde yatarken başına üşüşüp yardım etmeye çalışanlar da böyle yapmasalardı da adamı tekmelemeye başlasalardı. Ne güzel olurdu değil mi? Belki ancak o zaman ne kadar hayvan olduğumuzu farkederdik.

Bu konuyla ilgili kısa zaman önce paylaştığım “Şampiyon Beşiktaş – Kısa Metraj Film” adlı yazı için tıklayınız.

Yarışmadaki başarılarının tesadüf olmadığını göstermek istercesine yarışmadan sonra başka canlı performanslar da gösteriyorlar.1997 doğumlu olan bu çocukların başarısı gerçekten takdire şayan. Rus şarkılarını seven birisi olarak bu ikizleri gerçekten hayranlıkla izliyorum.

Daha fazla bilgi için

Tolmachevy kardeşler hakkında ilk yazı için

İşte Tolmachevy kardeşlerden Rus halk şarkısı Katyuşha:

Benim istediğim ve hoşuma giden futbol ise şiddet doğuran futbol değil, şiddeti ortadan kaldıran futboldur.(1969 yılında Santos klübü dünya turuna çıkmıştır ve kafilede Pele de bulunmaktadır, Nijeryalılar Pelle’yi görebilmek için iç savaşa 2 gün ara vermiştir. Santos Nijerya’dan ayrıldıktan sonra iç savaş devam etmiştir.) Sonuçta bir oyun olan futbol, bence birilerine faydalı olduğu sürece önemli ve değerlidir. Buna güzel bir örnek de aşağıdaki videodur. Hasta Beşiktaşlı babayla, Beşiktaşlı hasta oğlunun hikayesi…

Buyrun izleyelim:

2009 yılına gelince, benim için birçok güzelliklerin olduğu bir yıl oldu diyebilirim. Bunların en önemlisi öss stresinden kurtulup artık bambaşka bir hayata başlamak oldu. Doğup büyüdüğüm Zonguldak’ı bırakıp Isparta’da, ailemden uzakta bir yıl geçirdim. Bu yaşlarda genel olarak aileden ayrılma isteği olduğu için her ne kadar Isparta’dan pek hoşlanmasam da “iyi” kategorisine ekleyebileceğim bir değişiklik oldu hayatımda.

Şu anda özel yurtta kalmama karşın üniversitedeki ilk yılımda KYK (Kredi ve Yurtlar Kurumu)’ da kaldım. KYK’ da birçok kişiyle tanıştım ve ne şanstır ki çok iyi arkadaşlarım oldu. Bundan ötürü kendimi gerçekten şanslı hissediyorum. Çok eğlenceli vakitler de geçirdiğim KYK’ yı aradığım da oluyor açıkçası. KYK hayatımda gülümseyerek hatırlayacağım güzel bir anı oldu.2009 yılının en pozitif olaylarından biri de elbette blog yazmaya başlamam oldu. Genelde okumayı seven biri olarak blog yazmaya geç başladığım için kendime ara sıra kendime kızıyorum ama geç de olsa başladığım için mutluyum. Şimdi blogumu elimden geldiğince geliştirmeye çalışıyor ve blogun yıldönümü yaklaştıkça artık bambaşka bir hale gelmesini umut ediyorum.

Bu mimi Savaş Yıldız, Codeluu‘ ya gönderiyorum…

Tolmachevy kardeşler olarak ün yapan bu çocuklar, 2006 Eurovision Çocuk Şarkı Yarışması’nda  Vesna adlı şarkı ile Rusya’ya birinciliği getirmişler, ülkelerinde oldukça popülerler olmuşlardır.

Buyrun dinleyin:

Sınıfta yavaş yavaş “Baba napıyon ya, çalışıyon mu? Ben hiç çalışamıyom.”  muhabbeti başlar. Bu sizin için bir işarettir, bir an önce çalışmaya başlasanız iyi olur! Zira çan diye birşey vardır ve sınıfta deyim yerindeyse “köpek gibi” çalışan birkaç arkadaş mutlaka bulunur.

Daha sonra herkes birbirinden fotokopi çekme derdine düşer. Küslükler giderilir, merhaba demediğin adamlarla 3-4 günlüğüne kanka oluverirsiniz. Bilgi paylaşımı had safhaya ulaşır.  Eee ne de olsa herşey ilim için!

Bazı arkadaşlar (yukarıda anlatıldığı üzere) ders çalışmaya biraz(!) erken başlar, bazıları ise son hafta gelene kadar kasmazlar. Son hafta gelince ise ezici bir çoğunluk elinden geldiği kadar çalışır. Ama “Ben çalışmıyorum olum” muhabbeti sınavlar başlayana kadar sürer gider.. Çok istisna olan bazı arkadaşlar ise sınava lisedeki gibi bir gün önceden çalışmaya başlarlar ve tabiki de kalırlar. Ama suç hocada olduğu için vicdani bir rahatsızlık hissetmezler.

Böyle geçen bir haftadan sonra artık çanlar çalmaya başlar. Bu noktada öğrenci için ilk sınav çok önemlidir.  Büyük bir motivasyon kaynağı olabileceği gibi büyük bir hayal kırıklığı da olabilir. Önemli olan yola devam edebilmektir, arabanın bazı yerleri hasar görebilir ama bizim işimiz arabayı yolda bırakmamaktır. Bu unutulmadan ve çok değil, ama kesinlikle yeterince çalışılarak bu dönem atlatılabilir.

Öncelikle belirtmek isterim ki, yazdığım yazıların okunmaya değer olmasına gerçekten önem veriyorum. Tabiki herkes bu konuya önem verir ama benimki biraz daha fazla diyebilirim. Tam olarak içime sinmeyen bir yazıyı, cümleyi ya da herhangi bir kelimeyi kesinlikle yayınlamıyorum.

Yazı yazmadan önce konu hakkında ne kadar bilgim olduğunu ve bu bilginin gerçekten yeterli olup olmadığını ciddi anlamda sorguluyorum. Konu hakkında yazılmış yazıları inceliyorum ve güzel bir fikir üretirsem bunu yazıya geçiriyorum. Yazarken başkalarından esinlenmemeye dikkat ediyorum, eğer yazacaksam tamamen kendimin ürünü birşey yazmak isterim.

Ön hazırlıklar bittikten sonra yazma işine geçiyorum. Fazla uzun yazılar yazmaktan hoşlanmadığım için genellikle lafı uzatmıyorum. Ana temayı anlatan basit bir fotoğraf ve birkaç paragraf yeterli oluyor benim için.

Bu mim Savaş Yıldız, Göksel Şirin ve Codeluu‘ya gitsin…