Aslında olay çok basit. “Galatasaraylıların arasına Beşiktaşlı biri girip tezahürat yapmış. Tribündekilerden biri de tartaklamak için adamın üzerine yürüyünce adam da kendini kurtarmak için aşağı atlamış ama kötü şekilde düşünce ağır yaralanmış.” Masal gibi geliyor değil mi?

Keşke diyorum adam düştükten sonra yerde yatarken başına üşüşüp yardım etmeye çalışanlar da böyle yapmasalardı da adamı tekmelemeye başlasalardı. Ne güzel olurdu değil mi? Belki ancak o zaman ne kadar hayvan olduğumuzu farkederdik.

Bu konuyla ilgili kısa zaman önce paylaştığım “Şampiyon Beşiktaş – Kısa Metraj Film” adlı yazı için tıklayınız.

Benim istediğim ve hoşuma giden futbol ise şiddet doğuran futbol değil, şiddeti ortadan kaldıran futboldur.(1969 yılında Santos klübü dünya turuna çıkmıştır ve kafilede Pele de bulunmaktadır, Nijeryalılar Pelle’yi görebilmek için iç savaşa 2 gün ara vermiştir. Santos Nijerya’dan ayrıldıktan sonra iç savaş devam etmiştir.) Sonuçta bir oyun olan futbol, bence birilerine faydalı olduğu sürece önemli ve değerlidir. Buna güzel bir örnek de aşağıdaki videodur. Hasta Beşiktaşlı babayla, Beşiktaşlı hasta oğlunun hikayesi…

Buyrun izleyelim:

Hobi olarak tarihle ilgilenirim,  az çok kitap okurum tabi genellikle tarih kitaplarını.  Doğma büyüme Zonguldaklıyım.  Fanatik olmamakla beraber Beşiktaş’ı tutarım.

İdealim bilgisayar mühendisi olmaktı ve bu amacıma ulaştığım için mutlu sayılırım.

Okuduğunuz için teşekkür ederim.