Geçen hafta oynanan ve ligin liderini belirleyen karşılaşmayı Trabzonspor 2-0 kazanarak liderliğini devam ettirdi. Karşılaşmadan bir gün sonra ise Bursa’daki yerel bir televizyonda Seda Çapçı adında birisi çarpıcı(!) açıklamalarda bulundu. Önce Seda Hanım’ı dinleyelim:

Ses tonundan bile nefret fışkıran bu bayan Trabzonspor taraftarını kışkırtacak söylemlerde bulundu. “Size her yer Trabzon ise çıkıp gelin” kolay söylenecek bir laf değildir. Yarın öbür gün bu lafı ciddiye alıp da birileri olay çıkartırsa bunun sorumlusu bu bayan olacaktır.

Ayrıca sırf Bursa’da yaşıyor diye Trabzonspor lehine tezahurat yapılmamamasını beklemek saçmalıktır. “Bize küfür ettiler, bizi rencide ettiler” sözüne ise yanıt çok basit. Yıllardır Bursaspor Beşiktaş’a küfür etmiyor mu? Bursaspor küfür ederken tepki gösterdi mi acaba Seda Hanım? Küfür edilmesine bende karşıyım ama siz başkalarına küfür edip sonra “Bize küfür ettiler” diye şikayet edemezsiniz.

Bütün bunların dışında kimse kimsenin ne kadar adam olduğunu yargılayacak mevkide değildir. “Şampiyon olabilirsiniz ama adam olamazsınız” lafı, kötü söz sahibine aittir atasözünü hatırlatacak cinsten.

Bursaspor bu olaydan sonra Seda Çapçı’yı hatalı bularak işine son verdi ve açıklama yaparak özür diledi. Sorumlu davranışından dolayı Bursaspor’u kutlamak lazım. Bursaspor ve Trabzonspor taraftarlarının da aynı sağduyu ile davranıp bu şekildeki kışkırtmaları boşa çıkaracağına inanıyorum.

Futbolun ve hatta genel olarak sporun anlamını kavra(ya)mamış arkadaşlar için Şampiyon Beşiktaş adlı kısa metraj filmi öneririm.

Türkiye genç yetenekler açısından oldukça zengin, genç yeteneklerden yıldız oyuncular yaratma konusunda da bir o kadar fakir bir ülke. Tabii ki bunun birçok sebebi var, ama bence en önemli sebep gerçekten yetenekli ve yıldız olabilecek oyuncuların belli bir seviyeye ulaştıktan sonra ulaştıkları noktayı kaldıramamalarıdır.

Yıldız bir futbolcu olmak için fiziksel özelliklerin yanında zihinsel özelliklerin de gelişmesi gerekmektedir. 3 büyükler, yıldız olma hayali ile gelip, geldiği yere geri dönen genç yeteneklerle doludur.

Neden böyle olduğuna gelince, 16-17 yaşındaki birine kaldıramayacağı bir yük verirseniz ve bu yükü kaldırabilmesi için destek vermezseniz sonuç, potansiyelin değerlendirilememesinden başka bir şey olmayacaktır.

Bununla ilgili son örnek Batuhan Karadeniz. Beşiktaş gibi bir takımda Türkiye’ye göre genç sayılabilecek bir yaşta maçlara çıkıp, Kadıköy’deki derbide “kurtarıcı” olarak oyuna girmiş bir oyuncu. Yaptığı disiplinsiz davranışlar sebebiyle istenmeyen adam ilan edildi ve Eskişehirspor’a kiralandı. Eskişehir’de çok iyi bir sezon geçirip birçok gol attı ama beklenenin aksine sene sonunda bonservisi ile beraber Eskişehir’e satıldı. Herkes Batuhan’ın yeni kariyerinin nasıl olacağını merak ederken, yaşadığı onca şeyden sonra hala akıllanmadığı bu haberle tescillendi.

“Beyefendi sahip olduğu Ferrari’si ile kırmızı ışıkta durmayı sevmiyormuş. “Kırmızı ışıkta durmayı sevmem, cezası neyse öderim” demiş. Eskişehir- İstanbul arasını 1 saatte kat ediyormuş Ferrari’siyle. Dikkatinizi çekerim 330 kilometrelik mesafeden bahsediyor.”

Bugün Beşiktaş’ın doğru karar verdiği ortaya çıktı. Batuhan gerçekten geçmişten ders almamış ve bildiğini okumaya devam ediyor. Zihinsel olarak kesinlikle “yıldız oyuncu” olmaya hazır değil, bırakın yıldız oyuncuyu bu hareketlerle takım oyuncusu bile olamaz. Belki de yeni Hakan Şükür olabilecekken artık potansiyelinin çok altında futbol kariyeri olacaktır.

Birkaç gün önce bir haber duyduk televizyondan, internetten yada bir arkadaşımızdan. Haberin kaynağı çok da önemli değil. “Galatasaray-Ankaragücü maçında bir taraftar tribünden düştü, ağır yaralıymış” diye.  Meğer düşmemiş.

Aslında olay çok basit. “Galatasaraylıların arasına Beşiktaşlı biri girip tezahürat yapmış. Tribündekilerden biri de tartaklamak için adamın üzerine yürüyünce adam da kendini kurtarmak için aşağı atlamış ama kötü şekilde düşünce ağır yaralanmış.” Masal gibi geliyor değil mi?

Keşke diyorum adam düştükten sonra yerde yatarken başına üşüşüp yardım etmeye çalışanlar da böyle yapmasalardı da adamı tekmelemeye başlasalardı. Ne güzel olurdu değil mi? Belki ancak o zaman ne kadar hayvan olduğumuzu farkederdik.

Bu konuyla ilgili kısa zaman önce paylaştığım “Şampiyon Beşiktaş – Kısa Metraj Film” adlı yazı için tıklayınız.

Türkiye’de futbol çoğu insan için gerçekten önemli, hatta epey önemli bir konudur. Futbolu fanatiklik seviyesinde yaşayan birçok kişi vardır. İngiltere’deki holiganlar kadar olmasa da Türkiye’de de biraz holiganlık vardır. Özellikle de gerilimi yüksek maçlarda çoğu zaman Türk taraftarlar sınıfı geçememektedirler.

Benim istediğim ve hoşuma giden futbol ise şiddet doğuran futbol değil, şiddeti ortadan kaldıran futboldur.(1969 yılında Santos klübü dünya turuna çıkmıştır ve kafilede Pele de bulunmaktadır, Nijeryalılar Pelle’yi görebilmek için iç savaşa 2 gün ara vermiştir. Santos Nijerya’dan ayrıldıktan sonra iç savaş devam etmiştir.) Sonuçta bir oyun olan futbol, bence birilerine faydalı olduğu sürece önemli ve değerlidir. Buna güzel bir örnek de aşağıdaki videodur. Hasta Beşiktaşlı babayla, Beşiktaşlı hasta oğlunun hikayesi…

Buyrun izleyelim:

 

Adım Yener YILDIZ.  Süleyman Demirel Üniversitesinde Bilgisayar Mühendisliği okumaktayım.  2. sınıfa geçtim bu sene.

Hobi olarak tarihle ilgilenirim,  az çok kitap okurum tabi genellikle tarih kitaplarını.  Doğma büyüme Zonguldaklıyım.  Fanatik olmamakla beraber Beşiktaş’ı tutarım.

İdealim bilgisayar mühendisi olmaktı ve bu amacıma ulaştığım için mutlu sayılırım.