Yener Yıldız

Yeniçeriler Osmanlı tarihinin şüphesiz en ilginç unsurlarından biridir. Yeniçerileri bu kadar ilginç ve belki  de efsanevi kılan birçok neden vardır. Madde madde sıralamak gerekirse;

• Avrupa’dan zorla alınan hıristiyan çocukların müslüman kültürüne göre yetiştirilmesiyle oluştukları için eski dinlerine karşı, doğuştan müslüman olanlarda bile olmayan bir hırsla dövüşürlerdi.
• O zamanın Türkleri piyade olarak savaşmayı kendilerine hakaret gördükleri için sadece süvarilik yaparlardı. Bizans’a karşı yapılan savaşlarda piyadeye ihtiyaç duyulduğu anlaşıldı ve piyade eksiğini gidermek amacı ile yabancı çocuklar devşirilmeye başlandı. Aslında yeniçerilik, özel bir birlik oluşturma (daha fazla…)

II. Abdülhamit, Osmanlı Devleti’ndeki padişahların kuşkusuz hakkında en çok tartışma çıkanıdır. Ne Kanuni Sultan Süleyman, ne de Fatih Sultan Mehmet bu kadar tartışılmamış, irdelenmemiştir. Bunun nedenlerinden biri de II. Abdülhamit’in  siyasi görüşünün bugün bile karşılık bulmasıdır.

Bugün sağ cenah olarak adlandırabileceğimiz kesim Abdülhamit’i göklere çıkartıp yükseltirken, sol cenah Kızıl Sultan diye anmaktadır. Abdülhamit’i bu kadar tartışma konusu yapan şey kuşkusuz devlet üzerindeki tartışmasız etkisidir. Ne kendinden önceki padişahlar, ne de kendinden sonraki padişahlar devlet üzerinde onun kadar egemen olamamışlardır.

Osmanlı Devleti’nde Almanlar vasıtasıyla ilk demiryolunu getiren Abdülhamit’tir. Ayrıca yine Osmanlı’dan bugüne kalan eğitim kurumlarının çoğu Abdülhamit zamanında yapılmıştır. (daha fazla…)

Uzun süredir medyada, sokakta ve sosyal medyada tartışması geçen referandumun oylanmasına çok az bir süre kaldı. Son zamanlarda ender görülen, yoğun bir ilgi var referanduma. Neredeyse seçimlerin bile önüne geçti diyebiliriz. Meydanlardaki coşku, sandığa yansıyacak mı bunu zaman gösterecek ama Türkiye’nin referandumu yeterince ciddiye aldığını rahatlıkla söyleyebilirim.

Türkiye, kurulduğundan beri suni bir yönetimle yönetildi. Hiç bir zaman tam anlamıyla milletin kendisini yönetmesine izin verilmedi. Milletin kendisini  yönettiği dönemlerde ise bazı çevreler ülkenin uçuruma sürüklendiğini düşünüp kendilerince ülkeyi uçurumdan kurtardılar. Sonra tarih her zamanki gibi tekerrür etti ve aynı piyes yıllarca oynandı.

Bugün artık eski dönemin bir daha geri gelmeyeceği, gerçekten demokratik, farklı görüşten insanları benimseyen ve haklarını veren bir anayasa yapılacağı vaadiyle referanduma gidiyoruz. Peki gerçekten böyle bir anayasaya sahip olabilecek miyiz? Bence evet de çıksa hayır da çıksa böyle vaadedilen değişimlerin yaşandığı bir ülkeye sahip olmayacağız. Neden mi?

(daha fazla…)

Cengiz Özakıncı’nın İslamda Bilimin Yükselişi ve Çöküşü adlı kitabını geçen hafta bitirdim. Oldukça akıcı bir kitap olduğu için kısa zamanda okuduğumu söyleyebilirim. Daha önce de aynı yazarın, Türkiye’nin Siyasi İntiharı: Yeni Osmanlı Tuzağı kitabını okuduğumdan dolayı yazarın dili yabancı gelmedi.

Uzun zamandır aklımı kurcalayan bir soru vardı:  Neden, İslam kültürü yerleşmiş ülkeler bu kadar geri kalmıştır?

Etrafımıza baktığımızda bir tek bile gelişmiş İslam ülkesi görmüyoruz. Hatta bırakın gelişmeyi, birçoğunun daha doğru düzgün bir yönetim sistemleri bile yok. 21. yy’da krallıklar ve kabilelerle yönetilen İslam ülkeleri var. Krallık derken yanlış anlamayın, İngiltere ve Belçika’da olduğu gibi demokrasinin oturduğu ve bireysel hakların güvencede olduğu bir krallıktan bahsetmiyorum. Kralın emrinin kanun olduğu, bireysel hak denen bir şeyin olmadığı krallıklardan bahsediyorum.

Günümüz dünyasında teknoloji üreten ve dünyaya yön veren ülkeler, G-8 kuruluşu adı altında toplanmışlardır. Bunlar; Amerika Birleşik Devletleri, Birleşik Krallık, Almanya, Fransa, Japonya, Rusya, İtalya ve Kanada’dır. Gördüğünüz gibi ezici bir çoğunluğu Hristiyan kültürden gelmesine rağmen Hristiyanlıkla uzaktan yakından alakası olmayan bir kültürden gelen Japonya da G-8′in içindedir. Bu nedenle geri kalmışlığı İslam’a maledemeyeceğimiz gibi, gelişmişliği de Hristiyanlığa mal etmek doğru olmaz düşüncesindeyim.

Aslında her dinin kendi içinde gerici ve ilerici yanları vardır. Bu biraz da yorumlamaya bağlıdır. Örneğin İslam’ın ilk yayılmaya başladığı zamanlarda yapılan savaşlardan sonra müslümanlar, ellerindeki gayrimüslim esirleri “her esirin (daha fazla…)

İlkokulda hepimize anlatılmıştır bu masal. Aslında Osmanlı Devleti 1. Dünya Savaş’ ında yenilmedi ama müttefiki Almanya yenildiği için o da yenik sayıldı. Hepimiz belli bir yaşa gelince bunun yanlış olduğunu öğrendik. Peki neden bize böyle öğrettiler hiç düşündük mü? Düşünmediyseniz gelin biraz düşünelim.

Malum tarihimiz şanlı zaferlerle dolu fakat dikkat edersek bize anlatılan tarihte, kazandığımız savaşlar uzun uzun anlatılırken, yenildiğimiz savaşların özeti “Osmanlılar geri çekildi” den ibarettir. Bunun amacını bir yere kadar anlayabilirim. Yeni nesillere övünülecek bir tarih bırakmak akıllıca bir iştir fakat bunu abartıp “Biz Türküz bize kimse birşey yapamaz” noktasına getirirsek büyük yanlış yapmış oluruz.

(daha fazla…)