Yener Yıldız

Zonguldak Atatürk Anadolu Lisesi, namıdeğer ZAAL. Mezun olalı iki sene oldu ama okuldaki ilk günümü dün gibi hatırlıyorum. Daha çömez olduğumuz için bahçenin en solundaki sıraya sokmuşlardı bizi, yavaş yavaş sağa geçmiştik seneler ilerledikçe.

Çok da yoğun olmayan LGS çalışmasından sonra artık lisenin ilk senesine(Hazırlık) “yatarım artık” gözüyle bakıyordum o günlerde. Tabi daha İngilizce derslerine girmemiştim. Feride Hoca ilk hafta içinde, ilkokul ve ortaokulda öğrendiğim bütün İngilizceyi bitirince bende bi “noluyoruz lan” durumu oluştu. Bir de abimin bir sene önce İngilizce ile ilgili yaşadığı sıkıntıları hatırlayınca ufak bir tırsma geldi. Neyseki bu tırsma sayesinde idare edecek şekilde halletmeyi başardım İngilizceyi. -Yumurta, kapı meselesi- Hazırlık sınıfında 4 gelen İngilizcem seneler ilerledikçe 3 ve 2′den 3′e kadar düştü. Zamanla unutuluyor tekrar edilmeyince.

(daha fazla…)

19 yaşında ehliyeti aldım. Benim için zor olmadı pek. Dik bir yokuş, virajlı bir tünel, dörtyol ağzı olan sınav güzergahında dümdüz yol denk geldi bana. Diğer yerder de gelse pek bir sorun olmazdı aslında. Neticede sınava girenlerin %90′ından fazlası geçmiştir herhalde.

Ehliyeti aldıktan sonra sıra artık şehiriçine girmeye gelmişti. İlk gün gece geç saatlerde ve mahalle aralarında gezdik babamla. Ertesi günlerde yavaş yavaş daha canlı saatlerde ve daha işlek yerlere girdik. Aşağı-yukarı her gün yeni şeyler öğrendim, yaşayarak öğrenmek gerçekten etkili oluyor. Ve sonunda 5. gün meşhur gazipaşa (Zonguldak’ın en işlek caddesi)’ya çıktım. Bir kez stop ettirmenin dışında hatam yoktu:D Ertesi gün tekrar aynı turu atıp Zonguldak’ı baştan başa turladım. Bu sefer artık sıfır hata vardı.

Yaşadığım bu tecrübelerden sonra, geri geri park etme ya da rampada kalkma gibi, ehliyet almakla gerçekten araba sürmenin bambaşka şeyler olduğunu farkettim. Farkettiğim başka birşeyse yayaların çok dikkatsiz oluşlarıdır.

Adım Yener YILDIZ.  Süleyman Demirel Üniversitesinde Bilgisayar Mühendisliği okumaktayım.  2. sınıfa geçtim bu sene.

Hobi olarak tarihle ilgilenirim,  az çok kitap okurum tabi genellikle tarih kitaplarını.  Doğma büyüme Zonguldaklıyım.  Fanatik olmamakla beraber Beşiktaş’ı tutarım.

İdealim bilgisayar mühendisi olmaktı ve bu amacıma ulaştığım için mutlu sayılırım.